مسعود پناهی در رسانه «24 ثانیه»، کامبیز شکوهیآذر، بنیانگذار آکادمی و باشگاه بسکتبال ناروپرگاس، از گذشته، چالشها و چشمانداز آینده بسکتبال ایران سخن گفت. شکوهیآذر در ابتدای گفتگو به تجربه حضور در لیگ برتر بسکتبال سال 1385 با تیم کاوه اشاره میکند؛ تیمی که برخلاف پیشبینیها، در نخستین دوره حضور خود به مقام سوم لیگ برتر رسید. او تأکید میکند:
«برای ما مقام سوم رویا نبود؛ ما برای قهرمانی وارد شدیم.»
آن تیم علاوه بر موفقیت لیگ، بازیکنان متعددی را به تیم ملی معرفی کرد و نشان داد اگر مدیریت، سرمایهگذاری و برنامه وجود داشته باشد، میتوان در مدت کوتاه ساختار رقابتی ایجاد کرد. اما این موفقیت یک واقعیت تلخ را هم آشکار کرد: بدون زیرساخت پایدار، موفقیتها مقطعی خواهند بود.
بخش مهمی از این گفتوگو به نقد مدل دولتی اداره ورزش اختصاص داشت.
شکوهیآذر با اشاره به تجربه شخصی خود در سرمایهگذاری خصوصی در بسکتبال میگوید:
-
بخش خصوصی در ایران هنوز بهدرستی درک نشده
-
احترام و مشوقهای واقعی برای سرمایهگذار وجود ندارد
-
ورزش در ایران «صنعت» دیده نمیشود، بلکه بیشتر «سرگرمی» تلقی میشود
او با مقایسه NBA و لیگهای اروپایی توضیح میدهد که چگونه اقتصاد حرفهای ورزش میتواند گردش مالی میلیاردی ایجاد کند، در حالی که در ایران هنوز مدل پایدار اقتصادی تعریف نشده است.
ورزش باید سودآور باشد تا زنده بماند
از نگاه او، باشگاه حرفهای باید:
-
تولید ارزش اقتصادی کند
-
داراییسازی کند (بازیکن بسازد)
-
صادرات بازیکن داشته باشد
-
وارد تعامل بینالمللی شود
او تأکید میکند:
«کی میآید نقد بدهد و نسیه بگیرد؟
اگر ورزش سودآور نباشد، دوام نمیآورد.»
از تجربه کاوه تا تولد ناروپرگاس
پس از سالها فاصله از مدیریت باشگاهی، ایدهای قدیمی دوباره جان گرفت: ایجاد مدرسهای برای ساختن بازیکن از پایه. ناروپرگاس بر یک اصل بنا شد:
«ما دنبال جرقه نیستیم؛ ما دنبال نخبهپروری هستیم.»
در این مدل:
-
بازیکنان ۱۰ تا ۱۲ ساله شناسایی میشوند
-
آموزش فاندامنتال حرفهای میبینند
-
هفتهای بیش از ۲۰ ساعت تمرین تخصصی دارند
-
بدنسازی، روانشناسی ورزشی و برنامه تغذیه علمی دریافت میکنند
-
در کنار ورزش، تحت نظارت تحصیلی و انضباطی قرار دارند
این پروژه یک مسیر کوتاهمدت نیست؛ یک برنامه ۱۵ ساله برای ساخت نسل جدید بسکتبال ایران است.
پل به اروپا
یکی از بخشهای مهم گفتوگو، برنامه توسعه اروپایی ناروپرگاس بود. شکوهیآذر از تجربه ارتباطات بینالمللی خود و بررسی لیگهای اروپای شرقی سخن گفت و توضیح داد که چگونه میتوان با سرمایهگذاری هدفمند، تیمی در لیگهای اروپایی ایجاد کرد و بازیکنان ایرانی را در سطح بینالمللی دیدهشده کرد.
هدف نهایی:
-
حضور ساختاریافته در اروپا
-
دیده شدن بازیکنان ایرانی
-
ایجاد ارزش اقتصادی پایدار از طریق صادرات بازیکن
بسکتبال فقط تهران نیست
در حال حاضر، بازیکنان آکادمی ناروپرگاس از شهرهای مختلف ایران حضور دارند:
ایلام، کردستان، مریوان، سقز، شهرکرد، ارومیه، مشهد، تهران و دیگر مناطق.
این تنوع، نشاندهنده نگاه ملی پروژه است؛ بسکتبال فقط محدود به پایتخت نیست.
در پایان این گفتوگو، شکوهیآذر بر یک نکته تأکید میکند:
«اگر قرار است ورزش ایران رشد کند، باید به بخش خصوصی احترام بگذاریم و ورزش را بهعنوان صنعت ببینیم.»
او معتقد است آینده بسکتبال ایران از پایه ساخته میشود، نه از خریدهای کوتاهمدت.
ویدیو کامل این گفتوگو در زیر قابل مشاهده است.